(765 S. K. m. 269, 81/2)
Dava: Nas'ı ızrar, hakaret ve tehdit, suçlarından sanık Ahmet'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne dair, Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.5.1995 gün ve 1994/68 esas, 1995/59 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen 28.7.1995 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Sanığa ızrar suçundan verilen cezanın TCK. nun 81/2. maddesi yerine 81/1.maddesi ile artırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 4.3.1991 gün ve 33/60 sayılı kararında da açıklandığı üzere;
1- Cebir ve şiddet olmadıkça yalnız tehditle yapılan sövmeye, TCK. nun 269. maddesinde belirtilen üç unsurun gerçekleşmemesi nedeniyle anılan maddenin uygulanamayacağı gözetilmeden C.Savcısına görevinden dolayı hakaret suçundan sanığa yazılı şekilde fazla ceza tayini,
2- Görevi nedeniyle C. Savcısına ve Jandarma Astsubayına hakaret suçlarından TCK. nun 266/1-3. maddeleri gereğince verilen cezaların, sanığın tekerrüre esas olan ızrar suçundan olan eski hükümlülüğü ile aynı cinsten olmadığı gözetilmeden TCK. nun 81/1. maddesi yerine TCK. nun 81/2. maddesi ile artırılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.09.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy