(765 S. K. m. 193/1)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozmak ve ızrar suçlarından sanık Celal'in yapılan yargılaması sonunda; her iki suçtan da hükümlülüğüne dair, (Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 28.03.1995 gün ve 1995/5 esas, 1995/54 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen 20.12.1995 tarihl tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ızrar suçu yönünden hükmün (ONANMASINA),
Konut dokunulmazlığını ihlal suçuna yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak;
1- Olayın görgü tanıkları olan Seferiye ve Şekiriye; 02.08.1993 günlü hazırlık ifadelerinde, "gürültü üzerine dışarı çıktıklarını, sanığın elindeki kazma ile tuvaleti yıktığını, neden yapıyorsun dediklerinde kazma ile üzerlerine geldiğini ve mısır tarlasına kaçtıklarını", duruşmada ise; "sanığın evin içine girdiğini" beyan ettiklerine göre, tanık ifadelerindeki çelişki giderilip sonucuna göre konut dokunulmazlığını bozmak suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanığın elindeki kazmayı konut dokunulmazlığını bozmak suçunu gerçekleştirirken şahıslara karşı kulanmadıkları, konuta girildikten sonra etkili eyleme kalkışma şekilinde kullandıkları mahkemece de kabul edildiği halde TCK.'nun 193/1. fıkrası yerine 2. fıkrası ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.01.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy