(647 S. K. m. 4, 6) (1412 S. K. m. 32, 260)
Dava: Nas-ı ızrar, hakaret suçundan sanıklar İbrahim ...ve Ahmet ... ın yapılan yargılanması sonunda; ızrardan beraatları, hakaretten hükümlülüklerine ve cezalarının ertelenmesine dair Hatay Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 5.12.1995 gün ve 1994/1380 esas 1995/2200 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi şahsi davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.1.1997 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
1- Dosya kapsamında ve tanık beyanlarından sanık Ahmet'in dışarıdan taşıtmak suretiyle müştekinin kiracı olarak oturmakta olduğu evin camlarını kırdığı anlaşıldığı halde ızrar suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2- Hakaret suçundan ceza belirlenirken suç tarihine göre temel para cezasının ve buna bağlı olarak sonuç para cezasının eksik tayini,
3- 647 Sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri uygulanırken yasal gerekçeleri gösterilmeyen CMUK. nun 32 ve 260. maddelerine muhalefet edilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı şahsi davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy