(765 S. K. m. 403, 404, 405)
Dava: Satmak maksadıyla uyuşturucu bulundurmaktan sanık S. Dinçer'in yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne dair İ. 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.1997 gün ve 1996/336 esas 1997/13 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 04.04.1997 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:
1- Geçirdiği trafik kazası sonucu yaralanması olayını soruşturmak üzere A.Polikliniğine gelen görevlilerin burada yatmakta olan sanığın kimliğini tespit etmek amacıyla ceketinin kontrolü sırasında ele geçirdikleri 9 gram eroinin miktarı itibarıyla kullanmak amacıyla bulundurmasına elverişli olduğu gibi, uyuşturucu maddenin satışa sunulmak için hazırlandığına veya müşteri arandığına ilişkin kanıt ve emare olmadığı gibi sanığın üst aramasında ele geçirilen 2100 ABD Dolarının uyuşturucu satımından elde edildiğine dair, sonradan döndüğü, polisteki beyanından başka yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın suça konu uyuşturucu maddesi kullanmak amacına yönelik olarak bulundurduğu kabul edilerek TCK. nun 404/2. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde TCK. nun 403/5. ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması.
2- Kabule ve uygulamaya göre de;
Uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğuna dair delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile suç vasfının belirlenmesini ve kendi suçunun ağırlaştırılmasını sağladığı göz önüne alınarak hakkında TCK. nun 405/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi.
Sonuç: Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.05.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy