(765 S. K. m. 191, 516) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 305, 317)
Dava: Nas-ı ızrar ve tehditten sanık Bayram ... ın yapılan yargılanması sonunda; Nas-ı ızrardan hükümlülüğüne, tehditten beraatine ve manevi tazminat isteminin reddine dair Araç Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.2.1996 gün ve 1994/217 esas 1996/6 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 24.4.1997 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: A) Sanığa atılı ve TCK. nun 191/3. maddesine uygun tehdit suçuna öngörülen cezanın tür ve tutarına, temyizin suç vasfına yönelik bulunmamasına göre sanığın bu suçtan beraatine dair hükmün temyiz olanağı bulunmadığından bu suça yönelik vaki temyiz isteğinin CMUK. nun 305/2. ve 317. maddeleri gereğince istem gibi REDDİNE,
B) Zarar vermek suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyizin incelenmesinde ise, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:
Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanması,
Sonuç: Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.05.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy