(765 S. K. m 405)
Dava ve Karar: Esrar satmak ve içmek amacıyla bulundurmak suçlarından sanık İ. ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne dair İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2000 gün ve 1999/672 esas 2000/17 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili ile yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş sanık vekili incelemenin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 28.04.2000 daireye gönderilmekle yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmeyen ve vekil göndermeyen sanık yönünden duruşmasız olarak incelenip gereği düşünüldü:
Kabul ve uygulamaya göre; şüphe üzerine yapılan arama sonucu üzerinde bir miktar esrar bulunan sanığın, görevlilerce yapılan aramada bulunabilecek durumdaki kalan esrarı evinin alt katındaki kendisine ait boş daireden çıkarıp teslim etmesinin TCK.nın 405/2. maddesi anlamında hizmet ve yardım sayılamayacağı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde bu madde uyarınca cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun başka bir davayla ilgili 3885-960228-177 A.T. 26.10.2000 ve 445 karar numaralı raporunda, kişiye göre değişmekle birlikte esrarın bir içimlik mutad dozunun 0,
5-1 gram olduğunun belirtilmesi; İtalya Brindisi Mahkemesi C.Savcılığınca bilirkişi olarak atanan kimyager-toksikolg Dr. Cosime tarafından düzenlenen ve İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1997/91-1999/386 sayılı dosyasında bulunan raporunda ise esrarda günlük dozun 0,3703 gram olarak gösterilmesi; sanığa ait suç konusu esrarın brüt 4567,7 gram ve net 2980,620 gram olması; sanığın bu esrarı kullanmak amacı ile bulundurduğunu savunması dikkate alınarak:
Emanette bulunan suç konusu esrardan alınacak bir miktar numune ve İzmir Polis Laboratuarı ekspertiz raporunun bir örneği ile birlikte sanığın Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kuruluna gönderilerek; sanığın fiziksel, ruhsal ve alışkanlık durumu ile suç konusu esrarın niteliği gereğince, sanığın bu esrardan 1 günde ve 1 yılda ne miktar kullanabileceği konusunda rapor alındıktan sonra suçun niteliği ile sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekili ile Yerel C.Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki bozma düşüncesi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy