(765 S. K. m. 29, 47) (1412 S. K. m. 260) (647 S. K. m. 4)
Dava: Zarar vermek suçundan sanık Mustafa .....'in yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.6.2000 gün ve 1999/3232 esas 2000/1221 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onanma isteyen 30.10.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: A) Affektif bozukluk teşhisi konulan sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen 7.12.1999 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın TCK. nın 47. maddesinden yaralanıp yararlanamayacağı konusunda bir açıklık bulunmamasına karşın, aynı kurumca 24.3.2000 tarihinde düzenlenilen raporda, sanığın sözü edilen yasa maddesinden yaralanacağının belirtilmiş olmasına göre, her iki rapor arasındaki çelişki Adli Tıp Kurumundan rapor alınmak yolu ile giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,
B) Kabul ve uygulamaya göre;
1- Temel cezanın asgari hadden tayini sırasında dahi gerekçe gösterilemeyerek TCK. nın 29/son. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanık hakkında 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyerek CMUK. nun 260. maddesine muhalefet edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına, uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy