(765 S. K. m. 516, 522)
Dava: Görevinden dolayı öç almak maksadı ile memurun aleyhine Nas-ı ızrar ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık Mehmet D.'in yapılan yargılanması sonunda; Saldırgan sarhoşluk suçundan beraatine, Görevinden dolayı öç almak maksadı ile memurun aleyhine Nas-ı ızrar suçundan dolayı hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine dair AFŞİN Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.5.2001 gün ve 2001/12 esas, 2001/250 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 4.3.2002 tarihinde daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.4.1990 gün ve 1990/93-117 sayılı kararında da belirtildiği üzere; TCK. nun 516. maddesinin ilk fıkrası dışında kalan 7 bent halinde sayılan hallerde TCK. nun 522. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı ancak değerin pek hafif ve hafif sayıldığı hallerde uygulanabileceğinin gözetilmeyerek sanığın müştekiye ait araçta meydana getirdiği 40 milyon TL.'lik zararın suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne nazaran pek hafif sayılarak cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy