(765 S. K. m. 81, 191, 516)
Dava: Nas'ı ızrar ve tehdit suçlarından sanıklar Coşkun P. ve M. Aşkın P.'ın yapılan yargılanmaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin DENİZLİ 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.6.2000 gün ve 1999/1282 esas, 2000/742 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 27.12.2001 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Tehdit suçundan verilen cezanın TCK.nın 81/2. maddesi yerine 81/1. maddesi ile artırılması TCK.nın 81/3. maddesi gereğince sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden, sanığa ait sabıka kayıtlarında daha ağır cezanın uygulandığı ilam bulunmasına rağmen tekerrür uygulanmasında bu hususun nazara alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Şartlı tehdit suçunun oluşabilmesi için öngörülen şartın müştekinin ihtiyarında olması gerektiği, müdahilin babasına ait evde kiracı olan sanıkları evden çıkarma şartının müdahil tarafından yerine getirilmesinin imkansız olduğu bu itibarla şartlı tehdit suçu oluşmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Izrar suçunda katılanın otomobilinde meydana getirilen 103.000.000 liralık zararın suç tarihi itibariyle değerinin "hafif" olmasına karşın "normal" kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,
3- Sanığa ızrar suçundan tayin olunan ağır para cezası TCK.nın 81/1-3. maddeleri gereğince artırılırken tekerrüre esas alınan ilamdaki en ağır ceza olan 1.540.000 liranın üzerinde artırım yapılmak suretiyle fazla para cezası tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 2.7.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy