(765 S. K. m. 19, 59, 403, 405) (2918 S. K. m. 119) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanıklar M. P. ve M. K.'un yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine ilişkin İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 21.5.2002 gün ve 2001/212 esas, 2002/123 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekilleri tarafından istenmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onama isteyen tebliğnamesi ile 18.09.2002 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 1- Sanıklar hakkında TCK'nın 403/6. maddesinin uygulanması sırasında cezanın bir kat yerine yarı oranında arttırılmak suretiyle noksan hürriyeti bağlayıcı ceza tayini,
2- Sanık M. K.'un uyuşturucu madde satarken yakalanmasından sonra bakiye uyuşturucuyu sakladığı yeri göstermesinin suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden hakkında TCK'nın 405/2. maddesinin uygulanması,
3- Sanık M. P.'in üst arama tutanağına göre sürücü belgesi sahibi olduğu anlaşılmakla, sürücü belge sureti ilgili merciinden getirtilerek hakkında 2918 sayılı Yasanın 119. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; sanıklar vekillerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak
Tayin olunan temel cezanın TCK'nın 19. maddesine göre belirlendikten sonra TCK'nın 403/6. maddesi ile arttırma yapılırken elde edilen ve 6. fıkra kapsamına giren net uyuşturucu madde miktarının her iki sanık yönünden de 1 gram olduğu nazara alınarak 50,000 liranın tayin edilen temel cezaya eklenmesi yerine temel cezanın yarı oranında arttırılması suretiyle fazla ağır para cezasına hükmedilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 403/6. maddesinin uygulanması sonucu ağır para cezasının 142,415,600 liraya, sanık M. yönünden TCK'nın 59/2. maddesinin uygulanması ile 118,679,666 liraya, sanık M. yönünden TCK'nın 405/2 ve 59/2. maddelerinin uygulanması ile 59,339,833 liraya indirilmesi suretiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak düzeltilerek ONANMASINA, 14.10.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy