(765 S. K. m. 30, 61) (4806 S. K. m. 1)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Nevzat Tütüncü'nün yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.6.2002 gün ve 2002/117 esas 2002/188 karar sayılı hükmün süresi içinde duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onanma isteyen tebliğnamesi ile 2.10.2002 tarihinde Daireye gönderilmekle yapılan tebligata rağmen duruşmaya vekil göndermeyen sanık yönünden duruşmasız olarak incelenip gereği düşünüldü:
Karar: İnfaz koruma memuru olan sanığın, içinde esrar olan poşeti cezaevi bahçesinden alarak giriş kapısına geldiği, nöbetçi jandarma erinin şüphelenerek poşete baktığı ve içinde esrar olduğunu anladığı, bunun üzerine sanığın süratle uzaklaşarak, poşet içindeki esrarı cezaevi duvarından aşağı döktüğü, dökülen esrarın görevliler tarafından toplandığı anlaşıldığından; esrarı cezaevinde yatan hükümlü veya tutuklu kişiye götürüp teslim edeceği kabul edilen sanığın, uyuşturucu madde nakletme suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, ancak seçimlik hareket niteliğindeki uyuşturucu madde bulundurma suçunun tamamlandığı gözetilmeden TCK. nın 61/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Hükümden sonra 10.02.2003 tarih ve 25020 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK'nın 30/2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle para cezasının belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan CMUKnın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK'nın 30/2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılarak, temel ağır para cezası 218.103.000 liraya ve sonuç ağır para cezası 80.778.000 liraya indirilmek suretiyle hükmün düzeltilerek kısmen istem gibi ONANMASINA, 08.05.2003 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy