(765 S. K. m. 59, 191) (1412 S. K. m. 135)
Dava: Nas-ı ızrar suçundan sanık İrfan'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Finike Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 1.5.2002 gün ve 2001/473 esas, 2002/91 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık, o yer Cumhuriyet savcıları, üst Cumhuriyet savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanık hakkında basit nas-ı ızrar suçundan görülen kamu davası sonucunda eylemin TCK'nın 191/son maddesi kapsamındaki sair tehdidat suçunu oluşturduğunun kabulü karşısında; sair tehdidat suçunun yasa maddesinde öngörülen ceza itibarıyla TCK'nın 119. maddesi uyarınca önödemeye tabi olduğundan sanığın ek savunması alınarak yasa ve usule uygun şekilde önödeme uyarısında bulunulup sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Kabule göre de, sanığın suçu inkar etmesinin CMUK'nun 135. maddesi gereğince yasal savunma hakkı kapsamında bulunduğu halde suçunu inkar ettiği şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 59. maddesinin uygulanmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın, o yer Cumhuriyet savcıları ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy