(765 S. K. m. 30, 404)
Dava: Satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık A.D.'ın yapılan yargılanması sonunda; kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hükümlülüğüne ilişkin Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.10.2002 gün ve 2002/223 esas, 2002/353 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 28.11.2002 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 29.05.2002 tarihli ihbar tutanağı içeriğine, iddianamedeki anlatıma, uyuşturucu maddenin miktarı ile ele geçiriliş biçimine ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin, suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğuna ilişkin kabulünde ve gösterdiği gerekçede bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Hükümden sonra 10.02.2003 gün ve 25020 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değişik TCK'nın 30/2. maddesi nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle para cezasının tespitinde yasal zorunluluk bulunması bozmayı gerektirdiğinden,
Sonuç: Hükmün CMUK.'nun 321. maddesi gereğince bozulmasına; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 4806 sayılı yasanın 1.maddesi ile değişik TCK.'nın 30/2. maddesi uyarınca yapılan uygulama neticesi, sonuç ağır para cezasının 2.180.000.000 Liraya indirilmek suretiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak düzeltilerek onanmasına, 03.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy