(765 S. K. m. 30, 59, 193, 516)
Dava: Izrar, müessir fiil ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından sanık İbrahim Akgül'ün yapılan yargılaması sonucunda; hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine ilişkin Dörtyol Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2003 gün ve 2002/188 esas, 2002/404 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve üst C. Savcısı tarafından istenmiş olduğundan, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın üst C.Savcısının temyiz inceleme istemi yönünden red ve sanığın temyiz inceleme istemi yönünden ise düzelterek onama isteyen tebliğnamesi ile 24.06.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: A) Süresinden sonra üst C.Savcısı tarafından yapılan temyiz inceleme isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE;
B) Sanığın temyiz inceleme isteği yönünden yapılan incelemede ise;
1- Müşteki Zeynep Akgül ve müşteki Güngör Başer'e müessir fiil ve ızrar suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 516/ilk maddesinin uygulanması sırasında, hapis cezasının yanı sıra para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;
a) Müessir fiil suçlarından verilen cezaların TCK'nın 59. maddesi uyarınca indirilmesi sırasında, hesap hatası sonucu ağır para cezalarının 1.-Lira fazla hesap edilmesi nedeniyle;
b) Hükümden sonra 10.02.2003 gün ve 25020 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değişik TCK'nın 30/2. maddesi nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle para cezasının tespitinde yasal zorunluluk bulunması bozmayı gerektirdiğinden,
Hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 4806 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değişik TCK'nın 30/2. maddesi uyarınca yapılan uygulama neticesi, ızrar suçundan verilen sonuç ağır para cezasının 726.900.000.-Liraya; her iki müessir fiil suçundan verilen sonuç ağır para cezalarının ayrı ayrı "181.752.000.-Liraya indirilmesi suretiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak düzeltilerek ONANMASINA;
2- Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine; ancak:
TCK'nın 193/2. maddesinde öngörülen, kişilere karşı şiddet kullanımı suretiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunun oluşabilmesi için, sanık tarafından kişilere karşı yöneltilen şiddet eylemi ile konut dokunulmazlığının bozulması arasında bir nedensellik bağının bulunması; yani, şiddetin, konut dokunulmazlığının bozulması amacına yöneltilmiş olması ve bu amacın gerçekleştirilmesi için bir araç olarak kullanılması gerekmektedir.
Dosya kapsamına göre; ağabeyini terk eden yengesi müşteki Zeynep Akgül'ün çocukları ile birlikte kalmakta olduğu diğer müşteki Güngör Başer'in evinin bahçesine gelen sanığın, burada müşteki Zeynep'e ağabeyinin kendisi ile barışmak istediğini söylemesi, müştekinin de bu teklifi kabul etmediğini belirtmesi ve diğer müşteki annesinin de onu desteklemesi üzerine sinirlenerek, önce bahçede bulunan müşteki Güngör'e karşı müessir fiilde bulunduktan sonra, çocukları ile birlikte eve girip, evin giriş kapısını kilitleyen diğer müşteki Zeynep'i dövmek amacıyla evin giriş kapısı camını kırıp içeriye girdikten sonra, bu müştekiye de müessir fiilde bulunması şeklinde gerçekleşen dava konusu olayda, sanığın, her iki müştekiye karşı yönelttiği müessir fiil eylemlerinin doğrudan her müştekiye zarar vermek amacına yönelik olup, konut dokunulmazlığını bozmak amacıyla gerçekleştirilmediğinin ve konut dokunulmazlığını bozmak için bir araç olarak kullanılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin, TCK'ın 193/1 maddesinde öngörülen konut dokunulmazlığını bozmak suçuna uygun düştüğü gözetilmeksizin, TCK'nın 193/2. maddesince yazılı biçimde hüküm kurulması;
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy