(765 S. K. m. 405)
Dava: Uyuşturucu madde satmak suçundan sanık C. K.'un yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2003 gün ve 2002/483 esas, 2003/162 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 14.10.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Uyuşturucu madde kullandığı Adli Tıp raporu ile belirlenen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi, bu konuda temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.1993 gün ve 1993/301-303 sayılı kararında da açıklandığı üzere TCK. nın 405/2. maddesinin uygulanabilmesi için sanığın suçun meydana çıkmasına veya suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım etmesi gerektiği gözönüne alındığında; 02.05.2002 tarihli olay ve yakalama tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, üzerinde 1,4 gram kokainle yakalanan ve kokain kullandığı Adli Tıp raporu ile kanıtlanan sanığın bu suçunu kabulü yanında yakalanmadan önce içici bir arkadaşına 100 Dolar karşılığında bir paket kokain verdiğini ikrar edip üst aşamasında ele geçirilen 100 Dolar ile de bunu doğrulayan ve uyuşturucu madde satmak suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunan sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK.nın 405/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy