(765 S. K. m. 38) (818 S. K. m. 49)
Nas'ı ızrar ve hakaret suçundan sanık Raşit U.'ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin DENİZLİ 2.Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2002 gün ve 2001/1119 esas, 2002/1063 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 18.2.2002 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Hükümden sonra 10.02.2003 gün ve 25020 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değişik TCK.nun 30/2. maddesi nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle para cezasının tespitinde yasal zorunluluk bulunması,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 8.6.1999 gün ve 146/153 sayılı kararında da açıklandığı üzere, TCK.nın manevi tazminata ilişkin 38. maddesine göre, ceza mahkemesinin manevi tazminata hükmedilmesi, işlenen fiilin Şeref ve hasiyet değerini ihlal etmesine bağlı olup, söz konusu değerleri ihlal edebilen fiiller, genel ahlaka aykırı suçlar ile beden bütünlüğüne karşı işlenen fiillerdir. Bunların dışında kalan, şeref ve haysiyete dokunmayan fiillerden dolayı manevi tazminat talebleri için Borçlar Kanunun 49. maddesinde belirtilen genel hükümler çerçevesinde hukuk mahkemelerinde dava açılması gerekmektedir. Şeref ve hasiyeti çiğnendiği kabul edilmeyecek olan ızrar suçundan manevi tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin hangi fiil için tazminata hükmedildiği kararda açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy