(5237 S. K. m. 141)
Dava: Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanıklar M. A. Yıldırım, H. Atlı, M. Yıldırım, G. Büberci, M. Ceylan ve L. Yıldırım hakkında Söğüt Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 08.10.2003 tarihinde, 2002/10 esas, 2003/88 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık H. Atlı ve üst C. Savcısı tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 07.04.2004 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1) Sanıklar M. A. Yıldırım, H. Atlı, G. Büberci, M. Ceylan hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede:
Gerekçeli karar başlığında, sanık M. Ceylan'ın nüfusa kayıtlı olduğu yerin, nüfus kaydına uygun olarak yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Dosya kapsamına göre; sanıkların, tüm aşamalarda değişmeyen ve birbiriyle uyumlu savunmalarında, hırsızlığa teşebbüs suçunu gerçekleştiren sanıklar M. Yıldırım ve L. Yıldırım'ın eylemlerine gözcü olarak iştirak etmediklerini belirterek, atılı suçu kabul etmedikleri gibi; suçlarını açıkça ikrar eden sanıklar M. ve L.'in de, diğer sanıklarla gözcülük yapmaları konuşunda anlaştıklarını ve gözcülük yaptıklarını iddia etmedikleri; tutanak mümzii tanıkların anlatımına göre, olay mahallini görebilecek bir noktada araba içerisinde beklerken yakalanmalarının da, sanık M. ve L.'i kollayarak çevreyi kontrol etmek gibi bir eylemlerinin söz konusu olmaması nedeniyle, gözcülük olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanıkların atılı suçtan delil yetersizliğinden beraatlarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;
2) Sanıklar M. Yıldırım ve L. Yıldırım hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede ise;
a) 5328 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi gereğince 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi uyarınca; sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
b) 15.01.2003 tarih ve 24994 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4786 sayılı Yasa ile 647 sayılı Yasa'nın 5. maddesine eklenen 5. fıkrasında öngörülen gecikme zammına ilişkin hükmün suç tarihinde yürürlükte olmaması nedeni ile 765 sayılı TCK'nin 2. (5237 sayılı TCK'nin 7.) maddesi uyarınca sanık aleyhine uygulamayacağının gözetilmemesi;
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık H. Atlı ve üst C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy