(765 S. K. m. 404, 405) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Eroin maddesi kullanmak suçundan sanık Abdurrahman Kanıkara'nın, TCK.nın 404/2, 405/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 1.308.624.480 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.9.2002 gün ve 2002/236-420 sayılı kararını havi dosya incelendi.
Karar: Tüm dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel kurulunun 21.6.1993 gün ve 156/185 sayılı kararında açıklandığı üzere, esrar maddesi satarken yakalanan sanığın sorgusu sırasında, uyuşturucu madde kullandığını ikrar ederek içme suçunun ortaya çıkmasını sağladığının anlaşılması karşısında, bu suçu nedeniyle TCK.nın 405/1. maddesi gereğince ceza verilemeyeceği gözetilmeden,yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle,
CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğün ifadeli 15.04.2004 gün ve 17460 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Yargıtay C. Başsavcılığının 28.04.2004 gün ve YE. 68672 sayılı tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Olayla ilgili tüm delillerin toplanıp değerlendirilmesi yapıldıktan sonra ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, takdirde hataya düşüldüğünden ve eksik soruşturma sonucu mahkumiyet hükmü kurulduğundan bahisle Yazılı Emir yoluna başvurma imkanı bulunmamaktadır.
Sonuç: Bu nedenle, Yazılı Emir talebinin REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılık makamına TEVDİİNE, 06.07.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy