(5237 S. K. m. 191) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti yapmak ve kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından sanıklar Mehmet Duran T. ve Mustafa O. Ö.'in Kilis Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanmaları sonunda; 25.11.2004 tarih, 2004/24 esas ve 2004/336 sayılı karar ile 765 sayılı TCK. Hükümleri uyarınca; sanık Mehmet Duran T. hakkında bireysel uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan, sanık Mustafa O. Ö. hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkumiyetlerine ilişkin verilen kararın sanık Mustafa O. yönünden temyiz edilmeksizin kesinleşirken sanık Mehmet Duran müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28.04.2005 tarih ve 2005/3081 esas 2005/4072 sayılı ilamı ile ONANMAKLA kesinleştiği, 5237 sayılı TCK. nın yürürlüğe girmesinden sonra infaz C. Savcılığının talebi üzerine Mahkemece duruşma açmaksızın dosya üzerinde sanık Mehmet D. hakkında 21.06.2005 tarih ve 2005/157 esas, 2005/155 sayılı kararı ile sanık Mustafa O. hakkında 17.06.2005 tarih 2005/156 esas ve 2005/117 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca verilen mahkumiyetlerine ilişkin kararın sanık Mehmet D. müdafii ile sanık Mustafa O. tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının BOZMA isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 18.10.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1- Sanık Mehmet D. müdafiinin temyiz istemi ile ilgili olarak;
Dosya içeriğine nazaran araştırma ve incelemeyi gerektiren başka neden bulunmamasına, takdir hakkının alt sınırdan kullanılmış olmasına 5252 sayılı TCK'nın yürürlük ve uygulama şekli hakkında Kanun'un 9/1. maddesi hükmüne uygun hüküm kurulmuş olmasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu bakımından doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA.
2- Sanık Mustafa O. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
Uyuşturucu madde kullandığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 191/1.maddesine göre tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında; aynı Kanunun 191/2, 3 ,4, 5 maddesi uyarınca, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması halinde hükmolunan cezanın infaz edileceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy