(765 S. K. m. 404) (647 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 191) (5252 S. K. m. 9)
Uyuşturucu madde kullanmak ve bu amaçla bulundurmak suçundan sanık
., 765 sayılı TCK'nın 404/2 ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 4.218.305.000.-TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2003 gün ve 2003/27 esas, 2003/46 karar sayılı hükmünün infazı aşamasında, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe olan kanunun belirlenmesi yönünden aynı mahkemeye yapılan başvuru üzerine, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda verilen 26.07.2005 gün ve aynı sayılı ek karar ile 765 sayılı TCK'nın hükümlünün daha lehine olduğundan bahisle sanığın TCK'nın 404/1. ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca 3.285.-YTL adli para cezasına hükmedildiği; söz konusu karara itiraz edilmesi nedeniyle yapılan inceleme sonucunda, itirazın reddine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 01.09.2005 gün ve 2005/657 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17.10.2005 gün ve 43718 sayılı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2005 gün ve 2005/187256 sayılı tebliğnamesi ile dosya Dairemize gönderilmekle incelenip, gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebi ve tebliğnamede, Tüm dosya kapsamına göre, eyleme uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 404. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ceza miktarıyla aynı olsa da, 191. maddedeki cezanın infazının aynı maddenin 5. fıkrası gereği ancak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması halinde mümkün olacağı, bu durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hükümlü lehine olduğu gözetilmeden itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. denilerek, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin anılan kararının bozulması istenmiştir.
5252 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca verilen hüküm ve kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceğinden, hükümlü tarafından süresinde sunulan itiraz dilekçesinin, temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesince itiraz mercii sıfatıyla verilen söz konusu kararın hukuki geçerlilikten yoksun olması nedeniyle, aleyhine yapılan kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın, Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.07.2005 tarihli ek kararın temyiz incelemesine gönderilmesi bakımından gerekli işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına TEVDİİNE, 02.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy