(5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 191)
Dava: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık Ömer Faruk Karamazi hakkında Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda 15.05.2003 tarih ve 2002/94 esas, 2003/112 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09.12.2003 tarih, 2003/6355 esas, 2003/22243 sayılı kararı ile kesinleştiği, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesinden sonra infaz C. Savcılığının talebi üzerine, Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2005 gün, 2005/205 esas, 2005/166 karar sayılı ilamı ile uyarlama kararı verildiği, kararın, hükümlü müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 20.09.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/1. maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesi mümkündür, ancak;
a- Sonraki yasa, suçun unsurlarını veya özel hallerini değiştiriyorsa,
b- Cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi ya da artırım veya indirim nedenlerinin değerlendirilmesi gerekiyorsa,
c- Cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılması zorunlu ise,
Duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekirken, uygulamanın hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik yapan karar niteliğinde bulunduğu gözetilmeden evrak üzerinde inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine, kullanmamakla birlikte kullanmak için uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulunduran hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmolunacağı, 191/5. maddesinde ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmama halinde cezanın infaz edileceği belirtildiği halde; infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde sanığın tam teşekküllü bir Devlet Hastanesinde 6 ay süreyle tedavi altına alınmasına, çerçeve yönetmelik çıkmadığından denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,
3- Ek karar ile önceki hüküm geçerliliğini yitirdiği halde, kesinleşen 15.05.2003 gün,2002/94 esas, 2003/112 karar sayılı ilamdaki 5237 sayılı Kanunla değişiklik getirilmeyen hususların aynen korunmasına karar verilerek önceki hükme gönderme yapılması,
Sonuç: Yasaya aykırı hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA 26.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy