(647 S. K. m. 4) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 318) (5271 S. K. m. 299) (765 S. K. m. 405) (5237 S. K. m. 7)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık A. C. B. hakkında Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 12.10.2005 tarihinde 2005/185 esas, 2005/386 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 21.11.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi:
Karar: Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin durulmalı olarak yapılmasına dair isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 318. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 299. maddeleri uyarınca, reddine karar verilerek dosya üzerinde yapılan incelemede;
Suç tarihine göre temel adli para cezasının eksik belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında görevlilerce yapılan istihbarı çalışmalarda, uyuşturucu madde sattığı bilgisi alınması üzerine; otomobilinde, üzerinde ve evinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin toplam miktarı ve ele geçiriliş biçimine göre, suça konu uyuşturucu maddeyi ticaret amacıyla bulundurduğu anlaşılmış olması karşısında; 765 sayılı TCK. nun 405/2. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine, 5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
647 sayılı Kanunun 5275 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılması ve bu Kanunda gecikme zammı öngörülmemiş olması nedeniyle, para cezasının ödenmemesi durumunda gecikme zammı uygulanmasına olanak bulunmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; Para cezasına gecikme zammı uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, hükmün isteme aykırı olarak düzeltilerek ONANMASINA, 31.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy