(5237 S. K. m. 192)
Dava: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak sucundan sanık Ali I. hakkında İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 05.12.2005 tarihinde 2005/648 esas ve 2005/993 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 28.02.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1- Sanığın hazırlık ifadesi ve atamalardaki beyanlarına göre uyuşturucu madde kullandığı kabul edilmesine rağmen, kullandığını ifade ettiği uyuşturucu madde veya örneğinin ele geçirilmemiş ve madde üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmamış olması, keza sanıktan kan ve idrar örneği alınıp tahlil de yapılmaması nedeniyle uyuşturucu metabolidinin saptanmaması karsısında, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK. nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
3- Kabule göre de;
a) 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ilişkin Kanun'la değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, cezaya hükmedilmeden önce, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde açılmış olan davanın düşmesine hükmedileceği öngörülmüştür.
Belirtilen bu değişiklik karsısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması.
b) Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğine dair, gasp suçunun müştekisi Ayhan T.'ın beyanları dışında bir delilin bulunmadığı aşamada, açıklamaları ile üzerine atılı suçun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet eden sanık hakkında TCK. nun 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda yargılama gideri miktar ve dökümünün gösterilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme gibi BOZULMASINA, sebebine binaen bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanık Murat S. sirayetine, 23.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy