(5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 318) (5271 S. K. m. 250, 299) (765 S. K. m. 403) (5237 S. K. m. 188)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık İ. E. hakkında Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, 05.12.2006 tarihinde, 2006/120 esas ve 2006/444 karar sayı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığınca bozulması isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 15.10.2008 tarihinde Daire'ye gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 318. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde inceleme yapılmıştır.
İddianamedeki anlatım, mahkemenin kabulü ve suç tarihine göre, sanığın üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK'nın 403. maddesinin 7 ve 8. fıkralarında belirtilen toplu veya teşekkül halinde ya da 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrasında öngörüldüğü biçimde suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğinin tartışılmasının ve hüküm tarihindeki lehe yasanın saptanmasının özel görevli mahkemece yapılması gerekir.
Delilleri tartışıp eylemi niteleme görevinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 250 inci maddesi uyarınca Bazı Suçlara İlişkin Muhakemeye Yetkili Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemelerine ait olması karşısında, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklar saklı kalmak üzere, diğer yönler incelenmeksizin hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy