(5237 S. K. m. 62, 191) (5402 S. K. m. 1, 2)
Dava: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık H. A. hakkında Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan uyarlama yargılama sonunda, 28.12.2006 tarihinde, 2006/351 esas ve 2006/528 karar sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; hükme karşı hükümlü tarafından süresinde sunulan itiraz dilekçesi üzerine, dosyanın gönderildiği itiraz mercii Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmesinden sonra, hükmün infaza verildiği; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine aykırı davrandığının bildirilmesi üzerine aynı Mahkemece yapılan inceleme sonucu verilen 17.03.2008 tarihli ve 2007/301 esas, 2008/70 karar sayılı hükmü ile hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği; 17.03.2008 tarihli hükmün hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2006 tarihli ek kararın düzeltilerek onanmasını isteyen tebliğnamesi ile 15.10.2008 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 28.12.2006 tarihli hüküm temyiz yasa yoluna tabi olup; bu karara karşı verilen itiraz dilekçesinin temyiz dilekçesi olduğu kabul edilerek, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin verilen itirazın reddine ilişkin mercii kararı ile sonrasında yapılan infaz işlemleri ve 17.03.2008 tarihli hükmün hukuki geçerliliğinin bulunmaması ve yok hükmünde olması nedeniyle; 28.12.2006 tarihli ek karar yönünden yapılan incelemede;
1- Duruşmaya gelmesi için gönderilen davetiyenin adresten taşındığı açıklaması ile iade edilmesinden sonra, çağrı kağıdının Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak hükümlüye tebliği sağlanmaksızın, yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin (2) ve (3). fıkralarının uygulanması sırasında, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi ve bu tedbirlerin uygulanacağı kurumun 5402 sayılı Kanun gereğince Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin ve infazı kısıtlayacak şekilde, sanığın tam teşekküllü bir hastanede tedavi altına alınmasına karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 28.12.2006 tarihli ek kararın BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy