(765 S. K. m. 52, 192) (5083 S. K. m. 1) (5237 S. K. m. 5, 53, 54) (5252 S. K. Geç. m. 1) (2918 S. K. m. 119)
Dava: Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Mustafa Yılmaz hakkında İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 04.06.2008 tarihinde, 2008/135 esas ve 2008/150 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık ve müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 12.01.2009 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1) Olay ve yakalama tutanakları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; olay günü güvenlik uygulaması nedeniyle görevliler tarafından durdurulan 34 ZL 4111 plakalı araçta, şoför İbrahim Yıldız ile hakkındaki soruşturma evrakı tefrik edilen Zeki Cihangir'in bulunduğu sırada yapılan aramada, uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin ele geçirilmesi üzerine; aynı gün saat 17.00 civarında polis merkezine kendiliğinden gelen sanığın, aleyhine somut kanıt bulunmadığı aşamada, uyuşturucu madde ve suçla ilgisini açıklayarak, suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından; hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Kabule göre;
a- Gün olarak belirlenen adli para cezaları, paraya çevrilerek sonuç adli para cezaları belirlenirken TCK'nın 52/2. maddesinin uyarınca uygulama yapıldığının gösterilmemesi,
b- Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk olması,
c- 5237 sayılı TCK'nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık hakkında 2918 sayılı Yasa'nın 119/1. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,
d- Adli emanetin 2008/3989 sırasında kayıtlı uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, suçun niteliği ve hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler gözönüne alınarak sanığın tahliye isteğinin reddine, 13.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy