(2709 S. K. m. 40) (5237 S. K. m. 2, 7) (5271 S. K. m. 34, 231, 232) (5941 S. K. m. 9)
Dava: Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık
hakkında Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu, 15/12/2006 tarihinde 2006/311 esas ve 2006/1032 karar sayı ile mahkumiyet hükmü verildiği, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra, Ankara Cumhuriyet Savcılığı'nın 24.02.2010 tarihli uyarlama talebi üzerine, aynı mahkeme tarafından duruşma açılmaksızın yapılan inceleme sonucu 28.02.2010 tarihli ek karar sayılı ile uyarlama yapılarak 15.12.2006 tarihli hükmün sonuç para cezasının 49.650 TL adli para cezası ve tedbir hükmünün çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına şeklinde değiştirilmesi suretiyle infazına karar verildiği; bu kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, aynı Mahkeme'nin temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 04.01.2011 tarihli, aynı esas ve karar sayılı ek kararının da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılarak esas hükmün bozulmasını isteyen tebliğnamesi ile 26/04/2011 tarihinde dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
15.12.2006 tarihli hükümde, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. Maddeleri uyarınca, kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının ve şeklinin açıkça belirtilmemesi nedeniyle; sanık müdafiinin 28.12.2010 tarihli dilekçesinin 15.12.2006 tarihli hükme yönelik olduğu kabul edildiğinden 04.01.2011 tarihli ret kararı kaldırılmıştır.
28.12.2006 tarihli 2006/311 esas, 2006/1032 karar sayılı uyarlama hükmünün hukuken geçerli olmadığı kabul edilerek, 15.12.2006 tarihli ilk hükmünün esastan yapılan incelemesinde;
20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak ayı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun 2 ve 7 maddeleri de gözetilerek sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönlerini incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşıldığından infazın durdurulmasına, sanık bu suç nedeniyle cezaevine alınmış ise başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde salıverilmesine ve bu konuda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına 29.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy