Mahkeme : VAN Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a) Mahkumiyet; Van 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08.11.2019 tarih – 2019/7 esas ve 2019/386 karar sayılı ilamı
b) İstinaf Başvurularının Esastan Reddi; Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 10.03.2020 tarih
- 2020/282 esas ve 2020/355 karar sayılı ilamı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ... müdafiinin, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,
5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinin atıfta bulunduğu 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesi gereğince yargılama giderlerinin 20,00 TL'den az olması halinde sanıklardan tahsili yerine Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekiyor ise de, hüküm kesinleşinceye kadar karar tebliği ve kanun yolu posta giderleri gibi yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında sanıktan tahsilinin gerekmesi nazara alınarak, hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Mahkemenin hapis cezası hesaplamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu hususa ilişkin düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1)Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer aylık fasılalarla 24 eşit taksitte kendilerinden tahsiline, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek ve ayrıca taksitlerin sanıkların kendilerinden tahsiline karar verilerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3) Hüküm fıkrasında gösterilen emanet numaralarının Başkale Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’na ait olduğu halde sehven Van Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğuna ait olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1)Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflarında “kendisinden” ibaresinin çıkartılması ve “... tamamının tahsil edileceğine ” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,
3) Hüküm fıkrasının 3-(a),(b) ve (d) fıkralarında yer alan “Van adli emanetin” ibaresinin çıkartılması ve yerine “Başkale Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun” ibaresinin yazılması,
Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,
Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihlerine göre sanıklar hakkındaki tahliye talebinin reddine,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Van 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy