(5271 S. K. m. 231, 232) (1412 S. K. m. 321, 322) (5237 S. K. m. 43, 53, 54)
Dava: Dosya incelendi.
Karar: GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A)Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesinde:
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanık ve müdafiinin bu konudaki temyiz istekleri itiraz olarak kabul edilerek, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verildiği, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
B)Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...’ın Ereğli T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 23.03.2020 havale tarihli dilekçesindeki “ …Silifke Ağır Ceza Mahkemesine ait 2019/511 nolu dava sonucunda verilen hapis cezası kararının son haliyle onaylanıp kesinleşmesini istiyorum” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
C)Sanık ...( ...) hakkında “ uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
D)Sanıklar ... (...), ...,..., ..., ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ... yönünden gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihinin yazılmayarak CMK’nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,
2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3) Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...( ...) ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1) Gerekçeli karar başlığına gözaltı tarihi kısmına sanık ... hakkında “Gözaltı Tarihi: 04.03.2014- 05.03.2014 ” ibaresinin eklenmesi,
2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
3)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin X11 ve XIII kısımlarında " TCK 54 maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinden önce gelmek üzere “ ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
E)Sanık ... hakkında “ uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında; Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2014 tarih, 2013/357 esas ve 2014/206 karar sayılı dosyasında, suç tarihi 01.08.2013 ve iddianame tarihi 23.12.2013 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılaması yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 18/06/2019 tarih, 2017/5705 esas ve 2019/3682 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanığın 10.09.2013, 13.09.2013 tarihli eylemleri nedeniyle, 20.02.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.05.2014 tarih, 2013/357 esas ve 2014/206 karar sayılı dosyanın aslı veya onaylı örneği de bu dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması", aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi suretiyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)