Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ithal etme
Hükümler : a) Mahkûmiyet; Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12/11/2019 tarihli 2019/390 esas ve 2019/501 sayılı kararı
b) Sanık ... ve ... hakkında istinaf başvurularının eleştirili esastan reddi ile sanık ... hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi’nin 27/01/2020 tarihli 2019/1871 esas ve 2020/137 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde :
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Tüm dosya içeriğine göre; şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1-Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1-Hükmün, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (1) numaralı bölümünün 6. paragrafına “... Tamamının bir seferde tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,
2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili (1) numaralı bölümün 7. paragrafının hükümden çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin yazılması,
Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde :
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1-Tüm dosya kapsamına göre; sanıkların 13.06.2019 tarihinde İran'da yutmak suretiyle 14.06.2019 tarihinde Türkiye'ye getirdiklerini beyan ettikleri toplam 133 adet eroin içeren uyuşturucu hap bulunduğu, bu maddelerin başka bir ülkeden Türkiye'ye getirildiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı aşamada, sanıkların suç konusu uyuşturucu maddeyi İran'dan getirdiklerini söylerek ithal suçunu kendi beyanları ile ortaya çıkarmaları nedeniyle TCK' nın 192. maddesinin 1. fıkrası gereğince “uyuşturucu madde ithal etme” suçundan ceza verilemeyeceği, ancak sanıkların sabit olan eyleminin “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK' nın 188. maddesinin 3. fıkrası yerine 1. fıkrası ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,
2-Sanık ...'nın beyanları ile hakkında düzeltilerek temyiz isteminin reddine karar verilen sanık ...'nın suçunun ortaya çıkmasını sağladığı sabit ise de; sanık ...'nın tanımadığını beyan ettiği sanık ...'nın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımı bulunmadığı anlaşıldığından, tüm dosya kapsamına göre koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,
3-Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
4-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307/4 maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanık ...'nın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine,
18.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy