Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas, 2019/662 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/05/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-)Konuyla İlgili Bilgiler:
1-Sanık ... hakkında, 03/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2014 tarihli, 2014/51692 soruşturma, 2014/19054 esas ve 2014/9301 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,
2-İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/483 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verildiği, kararın 25/06/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,
3-Sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2019/190 esas, 2019/438 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine, kanun yararına bozma istemine konu İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas ve 2019/662 sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 17/12/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:
Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında,
“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/483 sayılı kararının 25/06/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde alkol etkisi altındayken araç kullanma suçundan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas, 2019/662 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Her ne kadar, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 25/06/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde alkol etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de;
28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde 7/2'nin "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." hükmünü âmir olduğu üzere, bu Kanun yürürlüğe girmeden önce işlenen suçlarda, kovuşturma aşamasına geçilmiş ise artık kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilemeyeceği için zorunlu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/7380 esas, 2017/6802 karar sayılı ilâmında "....bu durumda CMK’nın 231. maddesindeki genel kurallar değil, TCK’nın 191. maddesindeki özel hükümlerin uygulanması gerektiği, buna göre de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde TCK’nın 191/4. maddesindeki kuralların geçerli olacağı anlaşıldığından, sanığın ancak kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi veya tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hallerinde hüküm açıklanabilecektir..." şeklinde açıklamaya yer verildiği nazara alındığında;
Somut olayda, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında, 03/11/2013 tarihli eyleminden dolayı 14/04/2014 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası sonunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde 7/2. madde kapsamında zorunlu olarak verilmiş bir karar olduğunun kabulü ile bahsedilen karar 5237 sayılı Kanun'un 191. madde hükümleri çerçevesinde verildiği için denetim süresinin hukuki statüsü, aynı maddede düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi gibi olacağından, denetim süresi içerisinde ancak aynı nev'iden suç işlenmesi halinde hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas, 2019/662 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.
C-)Konunun Değerlendirilmesi:
Sanık ... hakkında, 03/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonunda, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/483 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/06/2015 tarihinde kesinleşmesini takiben , sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas, 2019/662 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.
Her ne kadar, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 25/06/2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de;
1-28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında, “(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklinde yer alan düzenleme dikkate alındığında;
Somut olayda; İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/483 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 5 ve 6. fıkralarında aranan şartların oluştuğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, sanık hakkında daha önceden denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmadığı gibi, anılan değişiklikten önce İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve kovuşturma aşamasında 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca verildiğinin kabulü gerektiği ve bu kabule göre ,kanuni zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, hükmün açıklanabilmesi için denetim süresi içerisinde işlenen suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile aynı neviden olması gerektiği, sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde aynı neviden olmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
2-Kabule göre de;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirlenen hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi de kanuna aykırıdır.
D-) Karar :
Yukarıda ( 1 ) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle; sanığın denetim süresi içerisinde 03/02/2019 tarihinde aynı neviden olmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2019/376 esas, 2019/662 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,
17/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy