(1479 S. K. Geç. M. 2) (1086 S. K. m. 179)
Dava: Davacı, 1479 S. Yasanın geçici 2'nci maddesi gereğince 10 senelik hizmetlerinin tesbitini istemiştir.
Mahkeme, davacının 01/01/1956 gününden 1965 gününe kadar bağımsız olarak çalıştığının sübutuna karar vermiştir.
Hüküm davalı Avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Türk Ulusu adına yargı yetkisini kullanan Yargıtay Onuncu Hukuk Dairesinin Başkanı Mustafa Çenberci. ve Üyeleri F.U.,A.G., İ.G. ve C.K.'nın katıldığı 15/01/1974 günlü oturumda dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, 1479 s. (Esnaf ve Sanatkarlar ve Sair Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu)'nun geçici 2'nci maddesinden yararlanmasını sağlamak amacıyla eski çalışmalarının mahkemece tesbitini istemiştir. Şu duruma göre, davacının bu tespit davasını açmasındaki hukuki yararı, hasren anılan madde hükmünden yararlanma olanağını sağlamaktır. Bu bakımdan, şayet davacının geçici madde hükmünden yararlanması mümkün değilse, açılmış olan bu tespit davasının hukuki yarar şartının bulunmamasından ötürü reddi gerekeceği ortadadır.
Öbür yandan, (ileri yaştakilere aylık bağlanması) kenar başlığını taşıyan geçici 2'nci madde hükmüne göre, bir sigortalının bu maddeden yararlanabilmesi, sair şartlarla birlikte, sigortalının 10 senelik eski çalışmasının varlığına ait şartın dahi gerçekleşmiş bulunması durumunda mümkündür. Değişik söyleyişle, Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önceki çalışmalar, eğer 10 yılı doldurmuyorsa sigortalının bu madde hükmünden yararlanması söz konusu değildir. Madde hükmünde yer alan en az on yıldan beri sözcükleri bu yönü belirgin olarak doğrulamaktadır.
O halde, davacı sigortalının geçici 2'nci maddeden yararlanması mümkün değildir. Hal böyle olunca, davacının bu tespit davasını açmasında hukuki yararının bulunduğundan söz edilemez.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutularak davanın reddi cihetine gidilecek yerde kabul edilmesi, usule ve kanuna aykırıdır ve dolayısıyla, bu yönü hedef tutan temyiz itirazları yerindedir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA 15.01.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy