(5521 S. K. m. 1, 8)
Naime adına Avukat A. Surlu ile Bitlis Belediye Başkanlığı adına Avukat G. Özata aralarındaki dava hakkındaki Bitlis Asliye Hukuk Hakimliğinden İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 17.07.1975 günlü ve 162/190 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, İş Mahkemesinde açılmıştır. Öbür yandan, mücerret davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakıldığı hususunun tutanakta ve kararda belirtilmemiş olması hususu, bu fiili durumu bertaraf etmez. Esasen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesi açısından önemli olan, İş Mahkemesi kurulmamış olan şerlerdeki İş Mahkemesinin bakacağı davalara o yerde mevcut Asliye Mahkemesinin bakmak üzere görevlendirilmiş bulunup bulunmadığıdır; yoksa, maddede, İş Mahkemesi sıfatıyla mahkemeye bakıldığının ayrıca belirtilmesi gerektiği öngörülmemiştir. Bundan başka, anılan Kanunun 8. maddesi hükmüne göre ise, İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Mahkemece, kanunun tesbit ettiği bu hükmün bertaraf edilerek uzatılmasına cevaz yoktur. Bu nedenle, tarafların yüzlerine karşı tefhim edilmiş hükmün yasaca gerekmemesine rağmen tebliğ edilmiş bulunması, onlara, geçirmiş bulundukları Yargıtay'a başvurma süresi konusunda ek bir hak sağlamaz. Bir başka anlatımla, bu durum, Yargıtay'a başvurma süresinin tebliğinden itibaren başlaması sonucunu doğurmaz.
Olayda hüküm, 17.07.1975 tarihinde temyiz edenin yüzüne karşı tefhim edilmiş; temyiz ise, 06.11.1975 ve 12.11.1975 tarihlerinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlasıyla geçmiştir.
O halde, tarafların temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE 05.12.1975 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy