(818 S. K. m. 43) (506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışmakta iken, meydana gelen iş kazasında malul kalması üzerine, uğranılan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- İlk hüküm davacı tarafından sadece Borçlar Kanunu'nun 43 ncü maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılmasının doğru olmadığı nedeniyle temyiz edilmiş, Yargıtay'ca temyiz itirazı kabul edilmeyerek reddedilmiştir.
Buna karşın davalının temyizi üzerine hüküm sadece davalı yararına bozulmuştur.
İki tarafı ilgilendiren davalarda ayrık durumlar dışında temyiz eden aleyhine bozma yapılamıyacağı yerleşmiş köklü bir usul hukuku ilkesidir. Bu bakımdan davacı yararına olan bu bozma karşısında, artık onun aksine sonuç doğuracak uygulamalara gitmeye hukuki olanak yoktur. Bu nedenledir ki, davacının maddi tazminatın belirlenmesinde esas alınan ücreti, bozmanın dışında kalmış olmakla kesinleşmiş bulunmaktadır ve davalı yararına kazanılmış usuli hak oluşmuştur. Artık hakimin bu konuya yeniden elatmasına imkan yoktur. Bozmadan sonra kabul edilen toplu iş sözleşmeleri gereğince davacının sonradan ücretinin arttığından bahisle, bu yeni ücrete göre maddi tazminatın yeniden belirlenmesi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 13.7.1977 tarih ve 15995 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1.7.1977 tarih 7/13398 sayılı Bakanlar Kurulu kararı gereğince sigortalılara ve hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları arttılmıştır. Sosyal Sigorta yardımlarının mükerrer ödemeyi önleme amacıyla belirlenecek maddi tazminat miktarından indirilmesi gerekmesine ve esasen bu tür tazminat davaları sosyal sigorta yardımlarıyla karşılanmayan zararın giderimini hedef tutmuş bulunmasına göre anılan kararname ile artan sosyal sigorta yardımları dahi maddi tazminattan düşülmek gereklidir. Öbür yandan, sosyal sigorta prim oranının da re'sen gözönünde tutulacağı ortadadır. Bu bakımdan, mahkemece sözü edilen kararname ve şayet hüküm tarihine kadar yürürlüğe konulmuş bir başka kararname ve yasa varsa bunlar gereğince sigortalılara veya haksahiplerine sağlanmış veya ileride sağlanacak bulunmuş sosyal sigorta yardımları peşin sermaye değeri sosyal Sigorta Karumu'ndan sorulmak ve gelirdeki bu yeni artışlar ile artan sosyal sigorta priminin dahi maddi tazminattan indirilmek üzere hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilena nedenlerle, BOZULMASINA, Başkan (M.Ç.) ve Üye (A.B.) nin muhalefetlerine karşı Üye (T.U.), (N.Ü.) ve (S.Ç.) nin oylarıyla ve oyçokluğuyla 23.9.1977 gününde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy