(818 S. K. m. 60) (1479 S. K. m. 70) (6085 S. K. m. 50)
Dava: Davacı, iş kazasında ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, davanın zamanaşımı yönünden reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1479 sayılı Bağ-Kur Yasasının 70. maddesinin son fıkrası uyarınca, bu Kanuna dayanılarak Kurumca açılacak tazminat davaları on yıllık zamanaşımına tabidir. Bu hüküm, açıktır ki, özel hüküm niteliğindedir ve özel hükümlerin genel hükümler karşısında en azından uygulama önceliğine sebep bulunduğu ortadadır. Bu bakımdan, anılan özel hüküm karşısında, artık 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 50. maddesinin uygulama olanağı yoktur. Kaldı ki, bir an için mahkemenin görüşü kabul edilse dahi, davacı Kurumun zarara ve faile ıttıla tarihi kesin olarak saptanmadan ve zamanaşımı başlangıcının giderler için harcama, bağlanan gelirler için de tahsisin onayı tarihinin esas alınacağı gözetilmeden yazılı şekilde, davanın zamanaşımı nedenine dayanılarak reddine karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde; bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy