(506 S. K. m. 11, 26)
Dava: Davacı, meslek hastalığına yakalanan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün davacı avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde oluduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Sigortalının davalıya ait işyerinde çalışması sonucu değişik oranlarda beden gücü kaybına uğradığı ve Kurumca gelir bağlandığı taraflar arasında uyuşmazlık yoktur.
Uyuşmazlık, bu gibi durumlarda kusur oranı saptanırken son beden gücü kayıp oranının mı, yoksa her bir artışın mı esasa alınacağı noktasındadır.
Beden gücündeki kayıp oranındaki herbir artış ayrı bir maddi olgudur. Bunun içindir ki, Kurumca da herbir artış oranına göre gelir bağlanmıştır. Bunun doğal sonucu ise, kusur oranının herbir artışa göre ayrı ayrı belirlenmesidir.
Dosyadaki bilirkişi raporunda ise, bu yöntemin uygulanmadığı, kusur oranının en son beden gücü kayıp oranına göre saptandığı görülmüştür.
Mahkemece, bu raporun hükme dayanak kılınmasında isabet bulunmamaktadır.
O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 29.1.1979 günün de oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy