(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, meslek hastalığı sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandırıldığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Sigortalı işçinin davalı işverene ait işyerinde çalışırken meslek hastalığı nedeniyle % 47,2 oranında beden gücü kaybına uğrayarak sürekli işgöremezlik durumuna düştüğü 8.7.1968 tarihinde saptanmış ve kendisinin 3.4.1979 tarihinde de işinden ayrıldığı tespit edilmiştir. Bu yön, taraflar arasında uyuşmazlık konusu teşkil etmediği gibi mahkemenin dahi kabulündedir. Diğer yönden, sigortalı işçinin işyerinden ayrılmasından sonra gerek aynı işyerinde, gerekse başka işyerlerinde saptanan meslek hastalığı ile ilgili olarak başkaca çalıştığı iddia ve özellikle ispat olunmamıştır.
Meslek hastalığının kural olarak zamanla artış göstereceği tıbbi olgusu karşısında sonradan meydana geldiği saptanan beden gücü kaybı oranı artışlarının ve giderek ölümün eskisinin bir uzantısı sayılacağı ve bu bakımdan sonradan saptanan artışlar ve ölüm yönünden kusurun daha fazla kabulünün mümkün görülemeyeceği hukuki bir gerçektir.
Bu nedenlerle; mahkemenin bu esasa aykırı olarak, sonradan meydana gelen ölüm olayı için ayrı kusur saptamaya yönelik görüşü isabetli sayılamaz.
O halde; davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 4.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy