(506 S. K. m. 10, 26)
Dava: Davacı, iş kazasında malul kalan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Bu davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Kanunun 10. maddesinde "... 26. maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ayrıca ödettirilir" denilmektedir. Anılan 26. maddede ve işverenin sorumluluğu, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılır bir eyleminin bulunması koşulları ile sınırlandırılmış, bunların dışında işverenin sorumlu tutulması öngörülmemiştir. İşte; 10. madde kapsamına giren durumlarda, yasa koyucu, bu sınırlamanın sözkonusu olmayacağını saptamıştır. Yoksa, maddede; BK.nun 44. maddesinin uygulanmayacağına ilişkin açık veya kapalı bir hüküm getirilmemiştir. Mahkeme, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, sigortalının müterafik kusurunun istemden indirilemeyeceği hakkındaki görüşü isabetli sayılamaz.
Mahkemece yapılacak iş; maddi olgular ve özellikle işe giriş tarihi konusunda mahkemenin kabulüne uygun şekilde bilirkişilerden rapor alarak, varsa sigortalının müterafik kusuru oranındaki miktarı Kurum zararından indirip geri kalan kısmın tahsiline hükmetmekten ibarettir.
O halde, tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.11.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy