(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, iş kazasında ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine yapılan harcamalare üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, davanıne reddine kararv ermiştir.
Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı Kurumun sair temyiz itirazları yerin değildir.
Davacı Kurum, ilk kez açtığı 1979/40 Esas sayılı, kesinleşmiş dosyada açık ve seçik biçimde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur. Esasen, yasal gelir artışlarından dolayı açılacak rücu davalarında, evvelce haklarını saklı tutmuş olup olmadığını araştırmaya gerek bulunmadığı da ortadadır. Bu yönlerden mahkeme gerekçesi yerinde değildir.
İlk davada, bilirkişi, her bir hak sahibi için işverenin ödeme yükümünün tavanını saptamıştır. Mahkemece; ilk dava konusu dışında, artış olup olmadığı araştırılıp eğer artış varsa miktarları bulunup, ilk davada hükmedilen miktarın her bir hak sahibine düşen bölümü belirlenerek bakiye kalıp kalmadığı gözetilip istek hakkında böylece karar verilmesi gerekirken, isteğe yanlış anlam verilip, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetli sayılamaz.
O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, (...) 18.5.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy