(1086 S.K. m. 284)
Dava: Davacı, maluliyetinin tespiti ile maluliyet oranına göre gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, davacının meslek hastalığı nedeniyle %25 malul olduğunun tespitine, bu maluliyet üzerinden gelir bağlanmasına karar vermiştir.
Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, meslek hastalığının, meslekte kazanma gücü kayıp oranının ve sonucuna göre kendisine gelir bağlanması gerektiğinin tespitini istemektedir.
Gerçekten, davacı, EKİ işyerinde Tbc'ye yakalanarak 24.11.1958'de ( 10, 26.9.1960'da % 40, 4.10.1961'de % 60 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş, bu nedenle kendisine gelir bağlanmıştır. Ne var ki, Süreyyapaşa senatoryumunun 4.8.1981 ve Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 12.11.1981 tarihli raporları ile Tbc türünden meslek hastalığının tamamen iyileştiği ve meslekte kazanma gücü kaybını gerektirmediği belirlendiğinden, 1.2.1982 tarihinde geliri kesilmiş ve davacının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu nezdinde yaptığı itiraz da bu kurulun 5.3.1982 tarihli kararıyla reddedilmiş, "maluliyeti gerekmediği" bildirilmiştir. Davacının yargılama sırasında sevkedildiği Cerrahpaşa Tıp Fakültesinin iki profesörü tarafından düzenlenen 17.3.1983 tarihli raporda ise, Tbc kalmadığı, fakat P2 aşamasında ve (% 25 oranında meslekte kazanma gücü kaybını gerektiren pnömökonyoz tespit edildiği ileri sürülmüştür.
Mahkemece bu rapor hükme dayanak kılınmıştır.
Her ne kadar davacı dilekçesinde, pnömökonyozdan söz etmemiş ise de Pnömökonyoz da bir meslek hastalığı türü olduğundan, bu hastalık nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranı saptanmasının davanın kapsamı içerisinde düşünülmesi gerekirse de, davacı dilekçesinde, 1961'den sonra işten ayrıldığını ilk önce E.K.İ. ve sonra S.S.K. hastanesinde odacı olarak çalışmasını sürdürdüğünü bildirdiğine göre, davacının hizmet çizelgesi getirtilerek nerelerde ne kadar çalıştığı, ne zaman işten ayrıldığı, çalıştığı yerlerin böyle bir hastalığa sebep olacak yerlerden olup olmadığı, 506 sayılı Kanun'un 18/2 nci maddesindeki yükümlülük süresinin geçip geçmediği, yöntemince incelenir, sonucuna göre karar verilmesi icabeder.
Öte yandan, hükme dayanak kılınan raporda belirlenen meslekte kazanma gücü kaybının S.S. Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine uygun ve izlemeye elverişli biçimde saptanmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca Süreyyapaşa ve Ankara Meslek Hastalıkları HAstanesi raporlarında pnömökonyoz saptanmaması ve meslekte kazanma gücü kaybı belirlenmemesine karşın, söz konusu raporda aksine bir tespitle ( %25 oranında meslekte kazanma gücü kaybını gerektiren pnömökonyozdan söz edilmesi, tam bir çelişki olup, bu konularda uzman, başka bir Tıp Fakültesi Kürsü Konseyi, gerektiğinde Adli Tıp Meclisi'nden yeniden bir rapor alınarak çelişki giderilmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 9.10.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy