(1086 S. K. m. 473) (5521 S. K. m. 7)
Dava: Davacı, iş kazasında malul kalan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra iş gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Tensip tutanağında davalıya -duruşmaya gelmediği takdirde davanın gıyabında bitirileceğine dair- açıklamalı davetiye gönderilmiş; gelmemesi üzerine de gıyap kararı tebliğ edilmeksizin dava yokluğunda sonuçlandırılmıştır. Oysa, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 7. maddesi uyarınca İş Mahkemelerinde şifahi yargılama usulünün uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Gerek bu madde, gerekse yollamada bulunduğu HUMK. nun 473. ve ardından gelen maddelerinde sözlü yargılama usulünde dahi basit yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca gıyap kararı çıkarılmaksızın davanın bitirileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.
Hal böle olunca, mahkemece, davalıya yöntemince gıyap kararı tebliğ ettirilmeksizin salt açıklamalı davetiye tebliği ile davanın sonuçlandırılmış bulunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının iadesine, 01.11.1984 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy