(818 S.K. m.53)
Dava: Davacı, işkazasında ölen sigortalı işçinin haksahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine; temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların sair itirazlarının reddi gerekir.
2 - Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar kanununun 26. maddesi uyarınca işveren ve üçüncü kişilerin sorumlulukları, anılan maddede öngörülen ilkeler doğrultusunhda saptanacak kusurları oranında söz konusudur. Bu yönün ise, konuda uzman kişilere usulen yaptırılacak inceleme sonunda saptanacağı açıktır. Diğer taraftan, hukuk hakimi Borçlar Kanununun 53. maddesi uyarınca Ceza Mahkemesinde saptanan ve hükümlülüğe esas alınan maddi olgularla bağlı olup, kusur oranı ile bağlı değildir.
Bu davada, davalılardan Ahmet'in kusuru Ceza Mahkemesinde saptanmış, ancak, işveren kuruluş bakımından böyle bir saptama gerçekleşmemiştir. Her ne kadar işgüvenliği müfettiş raporunda işverenin kusurlu olduğu belirlenmiş ise de, bu belirlemenin bağlayıcılığından da söz edilemez. O halde, kusur oranı bağlayıcı olmayan Ahmet ve kusurluluğu saptanmayan işveren bakımından gerekli kusur incelemesi yapılmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.
Açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harçlarının iadesine, 11.11.1985 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy