(1475 S. K. m. 78, 79) (506 S. K. m. 16, 26, 41)
Dava: Davacı, hastalanan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi N. Sever tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, sigortalıya hastalık sigortasından ödenen geçici işgöremezlik ödeneğinin rücuan ödettirilmesi istemine ilişkindir.
İşverenin çalışma mevzuatının öngördüğü raporu İş Kanununun 79. maddesinde öngörülen kuruluşlardan almaksızın sigortalıyı, ağır ve tehlikeli işte çalıştırdığı tartışmasızdır. Davada uyuşmazlık, mevsimlik işlerde iş aktinin askıda kaldığı sürede ödenen geçici işgöremezlik ödeneğinin işverenden tahsilinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.
Gerçekten, sigortalı, işverene ait işyerinde çalışırken hastalanması sonucu geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Öbür yandan, işverenin 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun bu davanın yasal dayanağını oluşturan 41. maddesinin buyurucu nitelikteki hükmüne aykırı davranışı sonucu, geçici işgöremezlik ödeneğinin ödenmesine neden olduğu açıktır. Hal böyle olunca, işverenin uygun neden-sonuç bağı çevresinde iş aktinin askıda kaldığı sürede ödenen geçici işgözeremezlik ödeneğinden sorumlu tutulması gerektiği de ortadadır. Dava konusu olayda, uygun illiyetin varlığı ise söz götürmez.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan gerekçelerle ve kararın dayandığı nedenlere göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy