(506 S. K. m. 3, 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.1.1979-28.2.1991 tarihleri arasında asgari ücretle geçen çalışmalarının tespitiyle bu sürenin mevcut sigortalı hizmetleriyle birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Davacı, ile davalı işveren aynı soyadını taşıdıkları gibi dava dilekçesinde aynı adresi göstermişlerdir. Bu adresin işyeri adresi olduğu söylenemez. Zira, davacının, isteğe bağlı sigortalı olmak için yaptığı başvuruda işyerinden 31.3.1991 tarihinde işten ayrıldığını bildirdiği halde, yine aynı adresi göstermiştir. Bu durumda, davacı ile davalının, aynı adresi paylaştıklarına göre, karı koca olmaları olasılığı da bulunmaktadır. 506 sayılı Kanunun 3-1/B maddesi hükmünce işverenin ücretsiz çalışan eşinin sigortalı sayılmadığı ve şayet ücret ödenmiş olsaydı, gider olarak davalı işverenin kayıtlarına yansıtılmasının doğal bulunacağı yönleri gözetilerek, bu konularda tanıklardan bilgi alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yeterli olmayan tanık sözlerine dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması gerekirken, yeterli olmayan tanık sözlerine dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy