(506 S. K. m. 26) (1086 S. K. m. 275, 284)
Dava: Davacı, meslek hastalığı sonucu malül kalan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.
Davalı işverenin kusur ve sorumluluğundan söz edebilmek için kusur raporunun anılan madde çevresinde düzenlenmesi gerekir. Yargıtay'ın, giderek Dairemizin görüşü öteden beri bu doğrultudadır. Dolayısıyla, bu gibi meslek hastalığı davalarında, sigortalının kaçınılmazlık malüliyeti ile işverenin kusur derecesi 32 yıl formülü esas alınarak tesbit edilmelidir. Diğer bir ifade ile sigortalının bu işte 32 yıl süreyle çalıştığı kabul edilerek bu süre zarfında çalıştığı her meslek grubu zorunlu kaçınılmazlık derecesi ki %8 ile %12 arasındaki bu dereceler göz önüne alınarak bulunmalıdır. Oysa, karara esas alınan 1.12.1996 tarihli kusur raporu bu esası kapsamadığından yetersiz bulunan bu raporun dayanak edilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, bozma nedenidir.
Mahkemece yapılacak iş, ODTÜ. Üniversitesi Maden Fakültesi öğretim üyelerinden konuda uzman bir bilirkişi heyetinden kusur raporu alınmalı ve tavan kontrolü de yapıldıktan sonra varılacak sonuç uyarınca karar verilmelidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy