(3472 S. K. m. 1) (1086 S. K. m. 389)
Dava: Davacı, davalılardan T.R.T. Genel Müdürlüğüne bağlı işyerine hizmet akdiyle geçen çalışmalarının tespiti ile bu sürelerin sigortalı hizmetlerden sayılmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi N. Sever tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 16.6.1998 tarihli bozma kararı çevresinde; davacının tespite konu sürede başka Sosyal Güvenlik Kurumlarına tabi çalışmaları araştırılmadan giderek davalı işveren TRT Kurumu tarafından Sosyal Sigortalar Kurumuna verilen dönem bordrolarındaki bildirimler ile işbu sözleşmelerdeki sürelerin tek tek karşılaştırılarak davacının çalışma sürelerinin belirlenmesinde, işyerinin kamu kurumlarından TRT Kurumuna ait olması itibariyle 3472 sayılı Kanunun 1. maddesi kapsamında 15.10.1987 tarihinden başlamak üzere aybaşı kavramının ayın 15 olarak uygulandığı olgusu göz önünde tutulmadan ve davacının tespite konu çalışma süresindeki prime esas kazancı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun madde 389 uyarınca hüküm fıkrasında infazda tereddüde yer bırakmayacak açıklıkta öngörülmeden yazılı biçimde hüküm tesisi ve kabule göre de 1991 yılı ikinci döneminde Kurum'a bildirilmeyen çalışma süresinin hesap hatası sonucu 14 gün yerine 54 gün olarak kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy