(818 S. K. m. 53) (506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, iş kazasında ölen sigortalı işçinin haksahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davalı K.Ö. ve Y.U. açısından davanın reddine diğer davalı P.A. yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi İ.Ç. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olup kusur oranları ile bağlı değildir.
Somut olayda her üç davalının da ceza mahkemesinde hükümlendirildiğine göre davalılar K. ile Y.'nin kusurlulukları kesinleşmiştir. O nedenle bu davalılara da az da olsa kusur verilmesi gerekir. Hal böyle olunca açıklanan ilkeler çevresinde davalıların kusur oranlarının belirlenmesi amacıyla uzman kişilerden kusur raporu alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy