(403 S. K. m. 20, 23, 29, 33, 35)
Dava: Davacı vekili tarafından davalı aleyhine 1.3.2000 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, dair verilen 10.5.2000 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün Kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.
Davacı, malik bulunduğu taşınmazın tapu kaydında Mehmet Ali yazılı isminin Mehmet Ali olarak düzeltilmesini istemiş, mahkeme davacının Türk Vatandaşlığını kaybettiği, vatandaşlığı kaybeden kişinin mülk edinmesi, dolayısı ile mülk edinmeye dayalı bir tür dava açmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davayı reddetmiştir.
Dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün 1.5.2000 tarih ve 034323 sayılı cevabi yazısından davacı Mehmet Ali'nin; 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 20. maddesi uyarınca, Bakanlar Kurulunun 23.10.1998 gün ve 98/10902 sayılı kararı ile Türk Vatandaşlığından çıkma belgesini teslim aldığı, 21.9.1998 tarihinde Kanunun 23. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığını kaybettiği, nüfus kütüklerindeki kaydının kapatılması için Erzurum Valiliğine 5.4.2000 gün ve 30158 sayılı yazıyla talimat verildiği anlaşılmış ve adı geçenin T.C. Vatandaşlığını muhafaza etmediğinin bildirildiği görülmüştür.
403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun ikinci bölümünde Türk Vatandaşlığının kaybı halleri hükme bağlanmış olup; Türk Vatandaşlığının yetkili makam kararı yoluyla kaybı, buna ilişkin çıkma şartları ile müracaat mercii ve çıkma ve izin belgelerine ilişkin hükümler 20, 21 ve 22. maddelerde açıklanmış, 23. maddede ise Türk Vatandaşlığından çıkmanın hükmü belirtilmiştir,
Aynı Kanunun 7.6.1995 tarih ve 4112 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik IV. Kaybın sonuçları 1. Yabancı muamelesi ve saklı tutulan haklar kenar başlıklı 29. maddesinde ise; Bu kanun gereğince Türk vatandaşlığını kaybeden kişiler kayıp tarihinden başlayarak yabancı muamelesine tabi tutulur. Ancak, doğumla Türk Vatandaşlığını kazanmış olup da sonradan Bakanlar Kurulundan çıkma izni almak suretiyle yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanan kişiler ve bunların kanuni mirasçıları Türkiye Cumhuriyetinin milli güvenliği ve kamu düzenine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla ülkede ikamet, seyahat, çalışma, miras, taşınır ve taşınmaz mal iktisabı ile ferağı konusunda Türk vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam ederler. 33 ve 35. maddeler hükümleri saklıdır. hükmü getirilmiştir.
Tüm dosya kapsamı ve İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün cevap yazısına göre davacının 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 20 ve 23. maddeleri gereğince Bakanlar Kurulunun izni ile Türk Vatandaşlığından çıktığı ve izin belgesini aldığı, aynı Kanunun 33 ve 35. maddelerinin davacı hakkında uygulanmasının da söz konusu olmadığı anlaşıldığından, Yasanın 29. madde hükmü nazara alınarak davacının davasının dinlenebilir olduğu gözetilmeksizin, anılan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 15.12.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy