(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalı banka şubesinde 1985 Kasım ayından 1991 yılı sonuna kadar sigortasız çalıştığının tespiti ile bu sürenin emeklilik süresine eklenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, 02.07.1998 günlü dava dilekçesi ile; 01.11.1985- 31.12.1991 tarihleri arasında T.İ.B.T. Şubesinde gerçekleşen hizmetlerinin tespitini istemiş, Mahkemece; davacının dava edilen dönemde davalı işyerinde çalıştığının Yargıtay'ca onanarak kesinleşen kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesi ile ilgili İstanbul 7.İş Mahkemesinin 1992/588 Sayılı dava dosyasından açıkça anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacının davalı işyerinde gerçekleştiğini ileri sürdüğü çalışmalarının Kurum kayıtlarına geçirilmediği çekişmesiz olup, 14.07.1992 tarihinde davalı işveren aleyhine açılıp 09.06.1994 tarihinde Yargıtay'ca onanarak kesinleşen işçilik alacaklarının ödetilmesine ilişkin davanın 506 Sayılı Yasanın 79.maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süreyi ortadan kaldırmasının yasal olarak mümkün bulunmaması karşısında davanın hakdüşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy