(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.12.1974 Ocak 1975 ve Şubat 1975 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak çalıştığının tespiti ile primlerinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi İ. Çakmak tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacının, davalı işverene ait işyerinde çalıştığına dair işe giriş bildirgesi 17.1.1975 tarihinde kuruma intikal etmiştir. Böylece sigortalının bu işyerinde çalıştığı kurumca bilindiğinden 506 Sayılı Kanunun 79/10 maddesinde yazılı hak düşürücü sürenin gerçekleşmediği açıktır.
Mahkemenin yazılı şekilde hak düşürücü süreden davanın reddine karar vermesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.
Mahkemece yapılacak iş işin esasına girerek, çalışma olgusunun varlığını araştırmak, elde edilecek delilleri değerlendirip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy